Η δυναμική της κοινωνίας μας

Αυτό είναι ένα θέμα για το οποίο θέλω να γράψω εδώ και πολύ καιρό, αλλά δεν έβρισκα την ευκαιρία, αλλά τώρα την βρήκα.

τούβλα στον τοίχο

Όταν λέω η «δυναμική» της κοινωνίας μας, πολλές φορές σκέφτομαι την κοινωνία που ζούμε σαν ένα τρένο που τρέχει με μεγάλη ταχύτητα. Έχει λοιπόν μία δυναμική, κινείται σε κάποιες ράγες και έχει μία κατεύθυνση.

Αυτό το τρένο δεν μπορεί ξαφνικά και ακαριαία να σταματήσει ή να αλλάξει κατεύθυνση ή να βάλει όπισθεν. Ο μόνος τρόπος για να γίνει μια αλλαγή στην τρέχουσα δυναμική της κοινωνίας μας είναι να βρεθεί η απαιτούμενη ενέργεια που θα μπορέσει να αλλάξει την τρέχουσα κατάσταση του τρένου.

Με βάση αυτή την προσέγγιση, πιστεύω γίνονται πιο κατανοητές κάποιες καταστάσεις όπως οι παρακάτω.

Όταν ένας άνθρωπος έχει μια πρωτοποριακή ιδέα που θα κάνει την κοινωνία μας "καλύτερη" (ό,τι αυτό θα μπορούσε να σημαίνει αντικειμενικά ή υποκειμενικά) και προσπαθεί μόνος του "να αλλάξει τον κόσμο", είναι σαν να προσπαθεί μόνος του να σταματήσει το τρένο και να το στρέψει σε άλλη κατεύθυνση. Οι πιθανότητες να τα καταφέρει είναι δραματικά λίγες, ενώ οι πιθανότητες "να φάει τα μούτρα του" είναι πολλές.

Όταν υπάρχει μια έκτακτη κατάσταση, όπως για παράδειγμα μια πανδημία, η ταχύτητα του τρένου πάνω στο οποίο ταξιδεύουμε όλοι μαζί είναι τόσο μεγάλη που ακόμα και οι μηχανισμοί φρεναρίσματος, επιτάχυνσης και αλλαγής κατεύθυνσης που υπάρχουν (μέσα ενημέρωσης, κυβερνήσεις, οικονομικό σύστημα κλπ) είναι δύσκολο να αλλάξουν την τρέχουσα δυναμική της κοινωνίας μας. Χρειάζεται συντονισμένη προσπάθεια και χρόνος.

Και το τρένο αυτό έχει μέσα του μερικά δισεκατομμύρια επιβάτες, που με βάση την δική τους απόφαση βγαίνει μια κοινή συνισταμένη για την πορεία του τρένου. Αυτοί οι επιβάτες είναι πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους, στον τρόπο που σκέφτονται και στον τρόπο που αντιλαμβάνονται τα πράγματα, οπότε είναι πολύ δύσκολο να συνεννοηθούν και να συνεργαστούν.

Ειδικότερα η σύγχρονη κοινωνία στην οποία ζούμε, είναι βασισμένη σε μία κυρίως αξία, την αξία του χρήματος, οπότε πολλά άλλα πράγματα όπως οι ιδέες και η ηθική μεταφράζονται καταρχήν σε μία χρηματική αξία για να αξιολογηθούν μέσα από εκεί, μέσα από την προσωπική εκτίμηση του καθενός.

Ακόμη και για έναν κοινό "καλό σκοπό", είναι δύσκολο να βγάλουν μια κοινή απόφαση που θα σεβαστούν όλοι, γιατί το "καλό" είναι υποκειμενικό για τον καθένα ή το "καλό" για κάποιον μπορεί να είναι "κακό" για κάποιον άλλο.

Ένα λάθος που έκανα κι εγώ παλιότερα είναι να νομίζω ότι θα μπορούσαν οι άλλοι να δουν τα πράγματα για διάφορα θέματα μέσα από την δική μου οπτική γωνία. Όμως συζητώντας με άλλους ανθρώπους είδα ότι η διαφορετικότητα μας, αυτό που λέμε ότι κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, μας κάνει να βλέπουμε αλλιώς τις καταστάσεις, ανάλογα με τις πεποιθήσεις που έχουμε σχηματίσει στην πορεία της ζωής μας.

Μπορεί στην καθημερινότητα μας να επιλέγουμε να διαμορφώνουμε φιλικές σχέσεις με ένα σύνολο ανθρώπων γύρω μας με τους οποίους μπορούμε να συνεννοηθούμε γύρω από κάποια θέμα και έτσι να ζούμε σε έναν μικρόκοσμο που προσεγγίζει αυτό που θεωρούμε εμείς "σωστό", αλλά συνολικά η κοινωνία μας αποτελείται από πολλές τέτοιες ομάδες ανθρώπων που είναι μεταξύ τους λίγο ή πολύ διαφορετικές στο πως αντιλαμβάνονται το "σωστό".

Συχνά, γύρω από ένα οποιοδήποτε θέμα, υπάρχουν στην κοινωνία μας δύο ή τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις του "καλού", αντίθετες μεταξύ τους και γύρω από αυτές στήνεται μια διαμάχη μεταξύ των αντίθετων πλευρών.

Στην διαμάχη αυτή καταναλώνεται σχεδόν όλη η διαθέσιμη ενέργεια της κοινωνίας, που θα μπορούσε να διοχετευτεί για την αλλαγή πορείας του τρένου. Έξω από το τρένο οι εποχές και τα τοπία αλλάζουν, αλλά μέσα στο τρένο η ποικιλόμορφη κοινωνία μας εξελίσσεται μέσα από συνεχείς εμφύλιες συγκρούσεις.

{ Ημερομηνία: 13-03-2020 (11:18:51) }

Και κάτι ακόμη...

COVID-19

Ο κορονοϊός COVID-19 - Όλοι γράφουν κάτι για τον κορονοϊό αυτήν την περίοδο, οπότε ήρθε η ώρα να γράψω κάτι κι εγώ

βιβλίο

Άλμπουμ Διασκευών - Μπάμπης Αργυρίου - Πήγα να το αγοράσω «με κλειστά το μάτια», που λένε